Voor wie zichzelf in één van de hieronder volgende personages herkent: in een trein, ergens tussen Rotterdam en Dordrecht, heb ik uw gesprek afgeluisterd. Het spijt me.
Eén ringtone doet drie vrouwen naar hun telefoon grijpen. Leren handtas, gegraai, ze turen naar het scherm. Het rode of het groene knopje? ,,Ik ben het niet’’, ontdekt de eerste.
De Journalist heet vanaf september 2009 ‘Villamedia’. De nieuwe naam gaat gepaard met vernieuwing: het vakblad krijgt een restyling en er komt meer ruimte voor berichtgeving over nieuwe media.
Aanleiding voor de veranderingen is een lezersonderzoek. ,,De Journalist wordt gezien als het ledenblaadje van de NVJ en heeft een stoffig imago,” weet redacteur Linda Nab. Lees de rest van dit onderwerp »
Pessimism is lazy thinking, twitterde Mark Deuze onlangs. Mee eens: met optimisme en innovatie kom je veel verder. Daarom deel twee van blog vol ongenuanceerde vrolijkheid over de toekomst van de krant.
Pessimism is lazy thinking, twitterde Mark Deuze onlangs. Mee eens: met optimisme en innovatie kom je veel verder. Daarom deel één van blog vol ongenuanceerde vrolijkheid over de toekomst van de krant.
Nu dagbladen dreigen te verdwijnen uit het ochtendritueel, heeft niet alleen de journalistiek een probleem, maar ook de hond. Hij deelt zijn lot met mij. Lees de rest van dit onderwerp »
Het NOS-journaal bracht gisteravond twee nieuwtjes (twee!) waar ik via Twitter al van gehoord had. Vaarwel tv, radio en krant! Nu is de ondergang echt nabij. Is er nog hoop voor de oude media?
Niks nieuws, dat Iran Facebook heeft geblokkeerd. Dat had NRC-correspondent Thomas Erdbrink een dag eerder al op Twitter gepost. (Dat is dus nog wel bereikbaar.) Als één van zijn volgers kreeg ik zijn bericht meteen binnen op mijn Tweetdeck.
@Thomas_Erdbrink zaterdag 23 mei op Twitter
Cisca Dresselhuys en nieuwe media: een onwaarschijnlijke combi. Ze houdt niet van internet, vertelde de oud-hoofdredactrice van Opzij me enkele weken geleden. “Dat is ouderwetsigheid.”
Na een jaar pensioen keek ze in een interview terug op haar vak: het interviewen. “Ik ben blij dat ik niet meer aan het begin van mijn carrière sta”, zuchtte ze.
Lees het hele interview, of neem genoegen met een kleine greep uit het verhaal van de vrouw die jarenlang topmannen interviewde voor haar Feministische Meetlat. Lees de rest van dit onderwerp »
Mag ik blij zijn met een ingekrompen redactie? Dat het AD 124 van de 421 redacteuren ontslaat, levert mij alleen maar meer werk op. Minder vaste banen, meer freelancers.
‘Mijn’ AD, AD Rivierenland, blijft bestaan. Mooi. Ik behoud mijn bijbaantje. Nog mooier: ik kan waarschijnlijk zelfs meer gaan werken. De krant moet met minder mensen nog steeds vol, dus er zijn meer freelancers nodig. Zegt hoofdredacteur Jan Bonjer, en zei ook mijn directe chef.
,,Ik ben beschikbaar!” riep ik meteen – enigszins aarzelend.
AD Nieuwsmedia ontslaat misschien bijna de helft van zijn medewerkers. Daar gaat mijn bijbaan. Of is het juist gunstig?
Een half uur geleden nog ging de telefoon: of ik morgenochtend om 09.00 uur alsjeblieft een verhaal voor AD Rivierenland kon maken. Ik werk vrijwel elk weekend voor dat regionale dagblad, en steeds vaker word ik ook op werkdagen ingezet. Oorzaak: onderbezetting, denk ik.
En toch maak ik me een beetje zorgen om mijn journalistieke bijbaan. Lees de rest van dit onderwerp »
In de trein tussen Breda en Dordrecht kwam ik vandaag mijn journalistieke toekomst tegen.
Ze was een vrij kleurloos type: sluik, halflang, peperkleurig haar, een bleke huid zonder make-up, dezelfde bordeauxrode bril als mijn 54-jarige moeder, een bruine duizend-in-een-dozijn jas.
